اکبر رادی زادهٔ ۱۰ مهر ۱۳۱۸ در رشت – درگذشتهٔ ۵ دی ۱۳۸۶ در تهران از برجستهترین و تأثیرگذارترین نمایشنامه نویسان ایران است. او در شکلگیری تئاتر متفکرانه و هویت مند پیشگام بود و همچنان مصداق تمام عیار یک درامنویس سترگ معاصر قلمداد میشود.
رادی را اغلب به رئالیسم انتقادی منتسب میکنند، اما برخی از آثار او در قالبهای دیگری میگنجند؛ ازجمله «از پشت شیشهها»، «هاملت با سالاد فصل»، «خانمچه و مهتابی» و «شب به خیر جناب کنت». چند نمایشنامه او تا به حال به زبان انگلیسی ترجمه شده است. زبان در نوشتههای رادی اصالت ویژهای دارد و گاهی بیرحمانه و خودآگاه، جنبههای دیگر اثر را زیر سیطره میگیرد.
محمد رضایی راد نویسنده، پژوهشگر و کارگردان تئاتر دربارهٔ رادی نوشته است : “درام نویسی که در هیچ ادباری قلم خود را بر زمین ننهاد. نه نان به مظلمه فروخت و نه به دام سخافت مضحکه نویسی برای جعبه جادوی سیما افتاد. بدین رو او تنها کسی است که به تمامی شایسته عنوان نمایشنامه نویس است. ما میتوانیم آثار او را دوست داشته باشیم یا نداشته باشیم، برخی را بپسندیم و برخی را نپسندیم – به هر حال این حق ماست – اما نمیتوانیم او را به عنوان تنها کسی که پاس حرمت نمایش را داشته است بزرگ و عزیز نداریم.”
· از دست رفته، روزنه آبی، افول، مرگ در پاغییز، از پشت شیشه ها، ارثیه ایرانی، صیادان، لبخند باشکوه آقای گیل، در مه بخوان، هاملت با سالاد فصل،منجی در صبح نمناک،تانگوی تخم مرغ داغ،آهسته با گل سرخ، شب روی سنگفرش خیس، آمیز قلمدون ، باغ شب نمای ما ، ملودی شهر بارانی، خانمچه و مهتابی، روی صحنه آبی و آهنگهای شکلاتی شماری از نمایشنامه های رادی است.
میزبانی این جلسه را کوروش رنجبر شاعر و عکاس گیلانی به عهده دارد. کتاب اردیبهشت ۲٨ شهریورِ سال جاری با حضور سروش صحت و محمد طلوعی در رشت، بلوار گلسار، خیابان ۱۰۹ افتتاح شد.