متوسط هزینه کل خالص سالانه یک خانوار شهری ۴٧۴،٣٧٩ هزار ریال بوده است که نسبت به رقم مشابه در سال قبل ٢٠,۶ درصد افزایش نشان می دهد.
نگاهی به اهم نتایج طرح درسال ١٣٩٨ در مناطق شهری و روستایی نشان میدهد که:
– متوسط هزینه کل خالص سالانه یک خانوار شهری ۴٧۴،٣٧٩ هزار ریال بوده است که نسبت به رقم مشابه در سال قبل ٢٠,۶ درصد افزایش نشان می دهد. از هزینه کل سالانه خانوار شهری ۱۱۷۵۲۹ هزار ریال با سهم ٢۴.٨ درصد مربوط به هزینههای خوراکی و دخانی و ٣۵۶،٨۵٠ هزار ریال با سهم ٧۵.٢ درصد مربوط به هزینههای غیرخوراکی بوده است. در بین هزینههای خوراکی و دخانی، بیشترین سهم با ٢٢.٠ درصد مربوط به هزینه گوشت و در بین هزینههای غیرخوراکی بیشترین سهم با ۴٨.٠ درصد مربوط به هزینه مسکن، سوخت و روشنایی بوده است.
– متوسط درآمد اظهار شده سالانه یک خانوار شهری ۵۴١،٠٠٧ هزار ریال بوده است که نسبت به سال قبل، ٢۴,۴ درصد افزایش داشته است. بر این اساس در سال ١٣٩٨ رشد متوسط درآمد سالانه خانوارهای شهری بیشتر از رشد متوسط هزینه کل سالانه است. منابع تامین درامد خانوارهای شهری نشان می دهد که ٣٢.۵ درصد درامد از مشاغل مزد و حقوق بگیری، ١۶.١ درصد از مشاغل آزاد کشاورزی و غیرکشاورزی و ۵١.۴ درصد از محل درامدهای متفرقه خانوار تأمین شده است.
– مقایسه درصد خانوارهای شهری استفاده کننده از لوازم عمده زندگی در سال ١٣٩٧ نسبت به سال ١٣٩٨ نشان می دهد که خانوارهای استفاده کننده اتومیبل شخصی از ۵٣,٢ به ۵٣.١، یخچال فریزر از ۶٨.۵ به ٧٠.٢، جاروبرقی از ٩١.۵ به ٩١.٧، ماشین لباسشویی از ٨۶.۶ به ٨٧.١، ماشین ظرفشویی از ٨.۴ به ٧.۶، اجاق گاز از ٩٩.٢ به ٩٩.١ و مایکروویو و فرهای هالوژن دار از ١٢.۶ به ١٢.٣ درصد تغییر یافته است.
– در سال ١٣٩٨، عمده ترین نوع سوخت مصرفی ٩٣,۶ درصد از خانوارهای شهری برای گرما، گاز طبیعی (شبکه عمومی) بوده است.
– متوسط هزینه کل خالص سالانه یک خانوار روستایی ٢۶١،٠٠۶ هزار ریال بوده است که نسبت به سال قبل ٢١,٧ درصد افزایش نشان میدهد. از هزینه کل سالانه خانوار روستایی ١٠٢،۶۶۴ هزار ریال با سهم ٣٩.٣ درصد مربوط به هزینههای خوراکی و دخانی و ١۵٨،٣۴٢ هزار ریال با سهم ۶٠.٧ درصد مربوط به هزینههای غیرخوراکی بوده است. در بین هزینههای خوراکی و دخانی، بیشترین سهم مربوط به هزینه آرد، رشته، غلات، نان و فرآوردهای آن و گوشت هر کدام ٢٢.٠ درصد و در بین هزینههای غیرخوراکی، بیشترین سهم با ٣٠.٠ درصد مربوط به مسکن، سوخت و روشنایی بوده است.
– متوسط درآمد اظهار شده سالانه یک خانوار روستایی ٢٩٧,٠٢٢ هزار ریال بوده است که نسبت به سال قبل ٢٧,۴ درصد افزایش داشته است. منابع تامین درامد خانوارهای روستایی نشان می دهد که ٣٠,٧ درصد از مشاغل مزد و حقوق بگیری، ٣٣.۵ درصد از مشاغل آزاد کشاورزی و غیرکشاورزی و ٣۵.٨ درصد از محل درامدهای متفرقه خانوار تأمین شده است.
– مقایسه درصد خانوارهای روستایی استفاده کننده از لوازم عمده زندگی در سال ١٣٩٧ نسبت به سال ١٣٩٨ نشان می دهد که خانوارهای استفاده کننده؛ اتومیبل شخصی از ٣٢,٣ به ٣٢.٧، یخچال فریزر از ۴٩.٢ به ۵٠.۴، اجاق گاز از ٩٨.٣ به ٩٨.۴، جاروبرقی از ۶۶.١ به ۶۵.٩، ماشین لباسشویی از ۵۶.٠ به ۵۶.۵ و مایکروویو و فرهای هالوژن دار از ٢.٠ به ٢.٣ درصد تغییر یافته است. همچنین درصد خانوارهای روستایی استفاده کننده از ماشین ظرفشویی با ٠.۵ درصد بدون تغییر بوده است.
– در سال ١٣٩٨ عمده ترین نوع سوخت مصرفی ٧١,٧ درصد از خانوارهای روستایی برای گرما، گاز طبیعی (شبکه عمومی) و ١۶.۴ درصد نفت سفید بوده است.
متوسط هزینهها و درآمد خانوار بر حسب استان
بررسی متوسط هزینه کل سالانه یک خانوار شهری نشان میدهد که استان تهران با ٧٢٧،١٧۵ هزار ریال بیشترین و استان کرمان با ٢۶٣،٢٠٧ هزار ریال کمترین هزینه را در سال ١٣٩٨ داشتهاند.
همچنین استان تهران با ٨١٣،١٧٠ هزار ریال بیشترین و استان کرمان با ٣۴٠،٨٨٨ هزار ریال، کمترین متوسط درآمد سالانه یک خانوار شهری را در سال ١٣٩٨ به خود اختصاص داده است.
بررسی متوسط هزینه کل سالانه یک خانوار روستایی نشان میدهد که استان البرز با ۴١٧،٧١۴ هزار ریال بیشترین و استان سیستان و بلوچستان با ١۴۶،۴٣٠ هزار ریال کمترین هزینه را در سال ١٣٩٨ داشتهاند.
همچنین استان البرز با ۴۶١،۴٨٨ هزار ریال بیشترین و استان سیستان و بلوچستان با ١٢٨،١٠۴ هزارریال، کمترین متوسط درآمد سالانه یک خانوار روستایی را در سال ١٣٩٨ به خود اختصاص داده است.