به گزارش اقتصاد گستر شمال،فقدان فناوری های نوین و نبود زنجیره مدیریت پسماند در مازندران که از تفکیک زباله از مبداء آغاز و فرایندهای مختلفی را باید طی کند زمینه ای برای بحران های زیست محیطی در شهرهای مختلف این خطه از شمال شد.
در زمان حاضر دفن غیر اصولی زباله ها در قلب جنگلهای هیرکانی و کنار ساحل دریای خزر از غرب تا شرق استان چالش های زیست محیطی فراوانی را برای مازندران به همراه داشت تا جایی که در برخی از مناطق همانند انجیلسی بابل بعد از نزدیک به سه دهه به ناچار اهالی منطقه به مراجع قضایی پناه برده و با حکم قطعی دادگاه مانع از ورود زباله و دفن غیر اصولی به مناطق جنگلی شدند.
بعد از شکل گیری دولت چهاردهم یکی از مهم ترین چالش های استان های شمالی از جمله مشکل پسماند معرفی شد که در این زمینه مدیران ارشد استان برای حل این مشکل نشست های مختلف و مهمی را با کارشناسان و صاحبنظران این حوزه برگزار کردند.
با توجه به این که بسیاری از چالش های موجود در این استان در حوزه پسماند دفن زباله های خام به همراه شیرابه ها در دل طبیعت بود مدیران ارشد استان ضمن تاکید بر حل این مشکل بعد از ده ها سال بلاتکلیفی بر این امر تاکید دارند که یکی از سیاست های راهبردی در این حوزه به صفر رساندن دفن زباله در دل طبیعت است.
زباله زخم عمیق پیکر نحیف طبیعت شمال کشور است. زخمی که در ۳ دهه اخیر عمیق‌تر شده و مساحت آن نیز در نقاط مختلف شمال و به ویژه مازندران افزایش یافته است.
جانمایی نامطلوب مکان‌های دفن زباله مازندران در سه دهه اخیر سبب شده که اکنون مساحت عرصه‌های دپوی زباله در مازندران که عمدتا نیز در دل جنگل‌ها قرار دارند به حدود ۲۰۰ هکتار برسد.
دپوی این زباله‌ها و آلوده شدن خاک محیط تنها چالش ناشی از این روش دفع پسماند نیستند. نفوذ شیرابه‌ها به عمق زمین و آب‌های زیرزمینی تهدید بزرگی است که بر سلامت ساکنان اطراف این سایت‌های دپوی زباله تاثیر مستقیم می‌گذارد. زباله‌دان‌های تحمیل شده به طبیعت مازندران نبسیاری از زمین‌های باغی، شالیزاری و مراتع استان را به درجه‌ای از آلودگی رساندند که در سلامت محصولات تولیدی در این عرصه‌ها ابهام وجود دارد.