بهاره نوری:مازندران از استان های شمالی کشور است که برای مسافرت از گزینه های محبوب داخلی محسوب می شود ؛اما اینکه این استان چقدر توانسته از این میزان محبوبیت برای سفر گردشگران و مقامات بلند پایه کشوری بهره اقتصادی ببرد سوالی است که مسئولان مازندرانی باید به آن پاسخ دهند .
بهمن ماه امسال این استان از سفر پرحجم وزرا بهره مند بود به طوری که در طول یک ماه پنج وزیر عبارتند از ؛ سعید نمکی وزیر کنونی بهداشت و درمان،آذری جهرمی وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات،عبدالرضا رحمانی وزیر کشور،فرهاد دژپسند وزیر امور اقتصادی و دارایی ومسعود سلطانی فر وزیر ورزش و جوانان به این استان آمدند.
اما حاصل این سفرها برای مازندران چه بوده است؟این اسامی تنها محدود به وزرا نیست و در این ماه مدیران کل سازمان ها و نهادهای کشور نیز به مرور به این استان سفر کرده اند و مهمان مازندرانی ها بودند.
بسیاری از این سفرها به چند بازدید و سخنرانی در همایش ها ختم می شود و کمتر مشاهده شده که مسئولان مازندرانی از این سفرها برای توجه بیشتر به مشکلات استفاده کنند.
نبود جمع بندی وانسجام لازم برای بیان مشکلات و گرفتن تصمیمات کلان و راهبردی در سطح استان ،برخورد مهمانانه با وزرا علی رغم سفر رسمی به استان ،انجام سفرها در روزهای اغلب تعطیل و دستپاچگی مسئولان مازندرانی از این سفرها از عواملی است که این استان نتوانسته تا کنون از این فرصت ها بهره کافی را ببرد .
هر چند اصل سفر وزرا به مازندران نکته بسیار نیکویی است اما نگاه به نتایج این سفرها مفید بودن و ضرورت آن را زیر سوال می برد به طوری که می توان گفت اگر این سفرها به حالت رسمی و با توجه به جایگاه وزرا صورت می گیرد و اموال و بودجه دولتی برای تدارک این سفرها خرج می شود پس چرا بهره مسئولان مازندرانی از این سفرها بسیار اندک است؟
آیا بهتر نیست سفرهای غیر رسمی و رسمی وزرا و مسئولان بلند مرتبه به استان کاملا تفکیک شده باشند تا رسانه های مازندرانی بتوانند در نبود قدرت مطالبه گری برخی مسئولان از وزرا و مسئولان بلند پایه اهداف سفر و نتیجه آن را جویا شوند ؟آن هم زمانی که اموال دولتی برای این سفرها آماده و استفاده می شود ؟
بهترین راهکار برای استفاده بهتر از این حجم از سفر وزرا به استان دیدار های برنامه ریزی شده برای بهره مندی بهتر از حضور این مسئولان بلند پایه کشوری است به طوری که اگر این سفرها به صورت غیر رسمی و در ایام تعطیل صورت می گیرند پس دلیلی برای همراهی رسمی و تدارک اموال دولتی برای پذیرایی از آنان احساس نمی شود.
وزرا هم مثل هر ایرانی دیگری می توانند به عنوان گردشگر به این استان سفر کرده و از مواهب خدادای آن بهره ببرند و در گیرو دار تشریفات اداری نباشند مطمئنا در این صورت انتظاری هم از حضور آنان ایجاد نمی شود.