تاریخ: 20:03 :: 2017/12/10
مازندارن همچنان بی بهره از پیشرفت صنعتی /سرسبز خاکستر نشین

دکتر احمد علی مقیمی نماینده ادوار مجلس مازندران را استانی محروم مانده از پیشرفت های صنعتی در خور می داند و معتقد است در خانه سبز روی خاکستر نشسته ایم.

دکتر احمد علی مقیمی نماینده ادوار مجلس که دو دوره نمایندگی شرق مازندران را در مجلس شورای اسلامی برعهده داشته است این روزها هم هنوز دغدغه پیشرفت این استان ساحلی را از نظر دور  نیانداخته و در نامه ای سرگشاده به محمد اسلامی استاندار مازندران از  معضلات و راهکارهای برون رفت از آن سخن گفت.

وی در این نامه سرگشاده که درتاریخ یازدهم آذر ماه امسال خطاب به استاندار مازندران  منتشر شد به نکات قابل تاملی در خصوص مازندران  اشاره کرد ؛ نکاتی که شاید توجه به آن بتواند نقشه راه خوبی برای مدیریت کلان استانی باشد.

دکتر احمد علی مقیمی که در سالهای دوارن جنگ  دفاع از این مرزو بوم را سر لوحه زندگی خویش ساخته بود حالا هم در کسوت نماینده ادوار مجلس هنوز  تعهد خود را به استان و سرزمین خویش فراموش نکرده و با جمع بندی و در کنار هم قرار دادن موارد مهم  مورد توجه مدیریتی ، اقتصادی ، فرهنگی و زیر ساختی در پی بهبود وضعیت این استان محروم مانده ازپیشرفت است.

نماینده سابق شرق مازندارن در سالهای ۸۷ تا ۹۵ که در سنگر مجلس با دفاع از حقوق مردم وکالت آنان را در مجلس برعهده داشت  در این نامه به توصیف اوضاع کنونی مازندارن پرداخت و معضلات آن را گوشزد کرد.

شرح کامل نامه بدین شرح است:

این استان علیرغم دارا بودن مواهب الهی و اقلیم چهارگانه دریا ، جنگل ، کوه و دشت و به ویژه نیروی انسانی کارآمد و متخصص هر چند پس از پیروزی انقلاب اسلامی پیشرفت هایی بر پیکر سبز خود دیده است اما همچنان فقر و بیکاری ، عدم توجه به حوزه کشاورزی و صنعت در زیر برگ های سبز آن پنهان می باشد.دریک جمله باید چنین گفت که در خانه سبز روی خاکستر نشسته ایم.

این استان در دوران دلار ۷ تومانی به لحاظ ممنوعیت صنعتی بهره ای نبرده است حتی در حوزه کشاورزی و صنایع وابسته به آن هم چنگی به دل نزده است.در دولت نهم با تلاش های صورت گرفته و رفع ممنوعیت صنعتی شدن استان های شمالی ، احداث صنایع بزرگ و بالادستی آغاز شد ، هرچند این شروع همراه با افزایش قیمت دلار بوده اما به دلیل عدم هماهنگی با بقیه سازمان ها و همچنین نبود زیر ساخت ها و عدم لغو دیگر مقررات در این زمینه و نبودن ملزومات پذیرش این صنایع به خصوص موانع محیط زیست محیطی و ضعف در جذب سرمایه گذاری کلان داخلی و خارجی بخش صنعت رشد چندانی نداشت و در طی چند سال اخیر متاسفانه بدلیل رکود صنایع تاسیس شده هم به سمت تعطیلی و ورشکستگی سوق داده شد.

فعال نبودن  بخش زیادی  از شهرک های صنعتی در گیر بودن با موانع بانکی و نبود حمایت از بخش خصوصی و سرمایه در گردش ، سیاست زدگی در برنامه های کلان اقتصادی  استان ،استفاده سنتی از معادن ،نداشتن برنامه ای جامع برای مهار آبهای سطحی و بی توجه به فاضلاب شهری ، وجود اختلاف  منطقه ای و شهر گرایی از مشکلات دیگر این استان مظلوم ، واقع می باشد .

خالی شدن  روستاها از جمعیت  و مهاجرت  فزاینده به شهرها و دیگر استان ها  برای یافتن منابع درآمد  ، مشارکت ندادن نخبگان در برنامه ریزی های کلان استانی ، سیاست زدگی ،رکود در بخش صنعت و خاموش شدن شهرک های صنعتی ،وضعیت  پایین معیشتی مردم ، مسکوت ماندن بهره مندی از  اقتصاد دریایی ، توجه نکردن به ظرفیت های بومی و تنوع فرهنگی و تقویت پایه های فرهنگی ،نداشتن طرحی کلان برای مهار بحران بی آبی و استفاده نادرست از ذخایر آبی استان ، نبود منطقه آزاد تجاری – صنعتی ، وجود مدارس فرسوده و کمبود اعتبارات دولتی در این بخش ، بالابودن سرانه بیماری سرطان ،مهارنشدن  پسماند های صنعتی و خانگی آسیب زا ، محرومیت در روستا ها ، تکیه کردن به برگزاری جلسات غیر ضروری ، عدم توجه به  اقتصاد مقاومتی  و پایبند نبودن عملی به این اصل و ضعف در مدیریت بحران از مشکلات  مازندران است که شمه ای از آن به اطلاع  رسید.

در چنین وضعیتی بازشناسی برای تحول در استان ضرورت دوچندان دارد.

در مازندران فرصت های زیادی از دست رفت .در سالهای گذشته مدیریت در مازندران را می توان مدیریت سوختن فرصت ها نام گذاری کرد.سهم اندک استان در بودجه عمرانی، ناتوانی در جذب تسهیلات از صندوق ذخیره ارزی برای تحرک بخش خصوصی و عدم توسعه صنایع اشتغالزا وبنگاههای اقتصادی ،افزایش نرخ بیکاری، به ویژه دربین جوانان تحصیل کرده،آشفتگی وضعیت مدیریتی، گسترش افسردگی و نا امیدی از جمله دستاوردهای این فرصت سوزی ها ست.

بدون شک با توجه به تحولات داخلی وبین المللی رویکردها ، روش ها و ابزارهای سنتی گذشته پاسخگو ی این تحولات نیست و مازندران نیازمند بازشناسی هم در رویکردهای معطوف به توسعه وهم روش ها وهم ابزارهای  رسیدن به توسعه است که با همت دولتمردان و همه مردم غیور مازندران امکان پذیر است.

یکی از الزامات این باز شناسی ، تعقل و تدبر در کنار همدلی و همبستگی بین نیروها و نهادها همراه با خرد جمعی و عقلانیت و تواضع در پیروی از ولی امر مسلمین در این مسیر پر از سنگلاخ پیشرفت است. مازندران دارای مزیت های بسیار زیادی است ،  ولی نمی توان همه مزیت ها را در یک زمان بکار گرفت. نیازمند اولویت بندی می باشد.

  • کشاورزی ، آب و صنایع وابسته به آن به ویژه صنایع تبدیلی و غذایی و همینطور گردشگری و صنایع وابسته مثل توریسم سلامت که می تواند اولویت توسعه ای مازندران باشد.
  • استان مازندران فاقد رویکرد توسعه ای مناسب می باشد، توسعه دریا محور می تواند رویکرد مناسب توسعه ای برای استان باشد.

اما مهمتر از همه اینها  نقش  جنابعالی در میانه روی و همگانی کردن حق و دادگری بسیار مهم خواهد بود. آنچه که موجب خشنودی مردم می شود تسهیل در  امر حکمرانی بر مردم ، تا مردم آرزوی به سر رسیدن دوره حکومت شما  را نکند.امام علی (ع) می فرماید: رعایت حال مردم اندوخته ای است که آرامش آن به حکومت برمی گردد و بر مملکت آباد هر چه بار کنی می تواند بکشد و همیشه ویرانی زمین به سبب تنگدستی اهل آن است.

در طول دوران مدیریت نماینده های دولت بر مازندران هیچ یک از استانداران در پایان مسئولیت سیاسی خود عملکردی از وضعیت برنامه  ها و وعده های داده شده همچنین مقایسه با برنامه های ۵ ساله و چشم انداز ۲۰ ساله ارائه ندادند و بدون عملکرد و توضیح به مردم روند انتقال مدیریت را انجام دادند. به همین خاطر ارزیابی عملکردی میسر نبوده است.به جنابعالی پیشنهاد می نمایم :

  • به عنوان استاندار با حضور در برنامه زنده تلویزیونی شرایط فعلی استان را در همه زمینه ها بویژه راه های شهری و روستایی ، آب شرب و کشاورزی و فاضلاب شهری ، بخش کشاورزی و صنایع وابسته آن ، معادن و شهرک های صنعتی ، صنایع بزرگ و کوچک ، فرهنگ و هنر ، ورزش و آموزش، بنادر ، جذب سرمایه گذاری داخلی و خارجی ، گردشگری ، میزان بهره مندی بودجه سالیانه اعم از جاری و عمرانی ، حجم نقدینگی استان ، سرانه تولید ناخالص استانی ، سرانه بهداشت و درمان ، تحقیق و پژوهش ، نرخ بیکاری واقعی و غیره … و در زمان تحویل استان به مدیر بعدی جایگاه استان مشخص گردد تا ارزیابی واقعی صورت گیرد.

۲- استفاده عملی از ظرفیت نخبگان ، جوانان ، دانشگاهیان ، پیشکسوتان دیروز و بازنشستگان امروز ، نمایندگان ادوار و …

۳- تعمق بیشتر در گزارشات آماری و نظری

۴-همکاری و همدلی بیشتر با رسانه ملی و استانی اعم از سمعی ، بصری ، مکتوب و مجازی

۵- توجه جدی و عملی در حوزه فرهنگ و هنر با توجه به اینکه انقلاب ما فرهنگی بود و این امر در استان همچنان محجور و مغفول مانده است.

۶- اعتقاد قلبی و عملی جهت اجرای اقتصاد مقاومتی به طوری که هر پروژه ای اعم از عمرانی ، فرهنگی و … باید دارای پیوست اقتصاد مقاومتی باشد.

۷- توجه جدی جهت جذب سرمایه گذاری های داخلی و خارجی ، تعاملات با کشورهای همسایه استان ، مشاغل خانگی ، شرکت های دانش بنیان ، زیر ساخت توسعه گردشگری ، بازارچه مرزی ، کارآفرینی و خود اشتغالی ، رفع نظام بیمار بوروکراسی اداری  استانی ، ورزش همگانی و قهرمانی.

۸- اجتناب از بحث های سیاسی بی خاصیت و جلوگیری از پررنگ شدن خط کشی ها که ناکارآمدی مدیران همیشه زیر این خط کشی ها در دولت ها پنهان بوده است.

جناب آقای استاندار:

آنچه همواره مورد سوال مردم مازندران بوده و هست ، فاصله بین باید های مورد اشاره و هست ها در این استان می باشد.انشا الله با توجه به تجربه و تخصص جنابعالی ، هم دلی و همراهی مردم ، شاهد تحولی بزرگ در توسعه مازندران و معیشت این مردم بزرگ باشیم.

شاید در نظر بسیاری نامه نگاری ها در سیستم های اداری روال آزار دهنده و تکراری به خود گرفته باشند اما در میان نمایندگانی که تعهد را در زندگی خود سرمشق قرار داده اند ؛  افرادی همچون دکتر احمد علی مقیمی هنوز بر سنگر دفاع از کیان مملکت خویش ایستاده اند و  این تعهد را با ارسال نامه ای مفصل همراه با راهکار ارائه می کنند تا شاید  روزی معنای واقعی دغدغه مندی نسبت به مسئولیت های واگذار شده در زندگی برای همه مسئولان درکی قابل تعمیم باشد و مسئولیت را در زمان و جایگاه خاصی تعبیر نکنند و همواره خود را مسئول و نگران سرنوشت مردم و سرزمین شان بدانند .

print

پاسخی بگذارید