به گزارش اقتصاد گستر شمال ،به نقل ایرنا، براساس آمارها، میزان توزیع جعبه کرم ابریشم در مازندران در دهه ۸۰ بیش از ۱۸ هزار جعبه بود، اما اکنون به حدود سه هزار جعبه رسیده؛ واردات بی رویه پیله و ابریشم، نبود مشتری به علت گرانی تولید داخلی و مهاجرت برخی روستائیان علاقه مند به این حرفه به شهر از عوامل اثرگذار رکود بر این حوزه کشاورزی به شمار می رود.
ابریشمی که از پیله استخراج می شود ۹۵ درصد آن به صورت تک محصوله برای بافت پشم ابریشم استفاده می شود و پنج درصد دیگر نیز خود کشاورز ابریشم کِشی می کند و از ابریشم برای درست کردن پارچه های قدیمی بهره برده تا از این پارچه ها و دستمال ها برای استفاده تزئینی در مراسم آیینی استفاده کنند.
بر اساس آمارهای سازمان جهاد کشاورزی مازندران، ۴۷۵ هکتار توتستان در استان برای تامین ماده غذایی کرم ابریشم وجود دارد. روستاییان بخش های بندپی شرقی، غربی و بابلکنار شهرستان بابل، آهنگرکلای قائمشهر و لفور سوادکوه شمالی بیشترین فعالیت نوغانداری را در مازندران انجام می دهند پرورش کرم ابریشم یکی از فعالیت های جانبی روستاییان به ویژه زنان روستایی مازندران است.
کاهش ۱۰ برابری تولید پیله ابریشم درمازندران
رئیس سازمان جهاد کشاورزی مازندران در بازدید از مراکز نوغانداری در روستای آهنگرکلای قائمشهر گفت: تولید پیله ابریشم از ۳۰ هزار به ۳ هزار جعبه کاهش یافته است.
بابک مومنی افزود: احیای صنعت نوغانداری برای ایجاد اشتغال در روستاها ضروری است.
وی بر توسعه کشاورزی دانش‌بنیان، کشت گیاهان دارویی و حمایت از تعاونی‌ها و صندوق‌های زنان روستایی تأکید کرد.
رییس سازمان جهاد کشاورزی مازندران گفت : با احیای زنجیره کامل تولید پیله تا نخ در استان، می‌توان اشتغال پایدار ایجاد کرد.
وی ادامه داد: همچنین صندوق‌های زنان روستایی می‌توانند از مراحل اولیه نوغانداری تا تولید نخ نقش فعالی داشته باشند و در این زمینه نیاز به مشوق‌های حمایتی است.