رنج نامه ای برای رسیدن به دست قاضی القضات

مسعود مجاوری:نمی دانم این صدا به گوش شما می رسد یانه؟نمی دانم آیا این خبر لای اخبار دیگر دفن می شود یانه؟مرادم از بیان این جفا بیش ازینکه بیان یک دغدغه شخصی باشدرساندن صدای هزاران” کارگر میهنم”است که زبانی برای گفتن و قلمی برای نوشتن ندارند و انگار دراین سرزمین،کسی نمی بیندشان! کارگرانی که به جرم کارگری شرمسار سروهمسر هستند و درمانده از عدم حمایت اجتماعی. کارگرانی که یکب ار،”شرایط حساس کنونی”دلیل تنگی معیشت شان است و باردیگر بیماری کرونا بهانه ای برای گرفتاری شان.انگار هرچه سنگ است مال پای لنگ است.
اینکه میان حداقل سبد معیشتی با حداقل دریافتی کارگران(حقوق پایه )فاصله معنی داری وجود دارد یک جای مساله است مصیبت آنجا جدی تر می شودکه همین حداقلها هم به دست کارگر نمی رسد.
شما که قاضی القضات و چشم امید ما هستید قضاوت کنید،وقتی من در مقام یک کارگر در قالب یک قرارداد مدون با”سازمان تامین اجتماعی” برای تامین مبادای زندگیم مشغول به کار می شوم چرا برای دریافت حقوق حقه ام باید “حواله به غیر”شوم؟چطور موقع دریافت حق بیمه از امثال من،قران به قران حساب و کتاب می کنند اما حالا که باید وفق قرارداد به دادم برسند حساب و کتابی درکار نیست؟ می گویند سه ماه اول حقوق بیکاریت وفق مصوبه”ستاد ملی کرونا”باید ازفلان جا تامین شود والباقی مدت پرداختش را ما(تامین اجتماعی )پرداخت میکنیم که تابحال(بیش از۹ ماه است )ریالی نپرداخته اند؟این چه مصوبه و قانونیست که به ضرر ما ضعفا نوشته می شود؟این چه عدالتی است که در ترازوی سازمانی به ضرر کارگر سنگینی می کند؟آیا مدیران سازمان تامین اجتماعی حاضرند حتی یک روز بدون حقوق و مزایای آنچنانی کارکنند؟یادشان رفته که منبع تامین حقوق ومزایایشان حق بیمه ما کارگران است؟چطور من کارگر ۹ماه بدون دریافت حقم سر کنم و دم نزنم تا مبادا به حضرات بر بخورد؟
آقای رییسی گرامی رئیس محترم دستگاه قضا ؛درد دلی از روی صداقت و احترام با شما دارم که بگویم هزاران کارگر بی پناهی که نمی توانند چه گلی به سر بگیرند؟بسیاری از کارگران بیمار صعب العلاج درخانه دارند هزینه درمانشان را از کجا بیاورند وقتی تامین اجتماعی پا روی خرخره شان گذاشته و تا مرفق دست در سفره شان کرده است؟وقتی پرداخت آب باریکه(حق بیمه بیکاری )را به هزار تبصره و مصوبه گره می زنند . امید داریم که با تدبیر شما مدیرانی که با ناکارآمدیشان فقروتبعیض تولید می کنند به تازیانه عدالت سپرده شوند اگر سازمان تامین اجتماعی نمی تواند پای قراردادی که با ذینفعان(کارگران )می بندد بایستد،اساسا فلسفه وجودیش برای چیست؟ستاد کرونا یا هرنهاددیگری چه مقدار قدرت اجرایی دارد؟که کارگران را به مصوبه اش حواله می دهند؟مگر ما کارگران با دیگران قرارداد بستیم که هر بهانه ای را برای نپرداختن حقمان مطرح می کنند؟آیا در قوانین مدنی کشورمان عدم اجرای عهد موجب زیان نمی شود؟تادیه خسارت این زیان به پای کیست؟در خبرها خواندم که دولت پنج هزار میلیارد تومان از منابع صندوق ذخیره ارزی را برای کمک به کارگران بیکار شده ناشی از کرونا اختصاص داد.برایم سوال است دقیقا چند نفرازکارگران وچقدر دریافت کردند؟
مدیری مدیر است که به وقت بحران به درد مردم برسد و گرهی بازکند نه اینکه برای ناکارآمدیش بهانه بتراشد وگرنه در شرایط گل و بلبل که مدیریت هنر نیست.
جناب قاضی القضات؛اگر کارد به استخوانم نرسیده بود شما را مخاطب نمی کردم.یقین دارم که در دستگاه عدلیه قضاتی “بی طرف و باشرف”هستند که حکم به عدالت دهند و به داد ما برسند .چشم امیدمان به شماست