هادی حقشناس، کارشناس امور اقتصادی درباره لزوم توجه به پیمانهای پولی و تاثیر آن بر تحریمها علیه کشورمان گفت: ایران شاید یکی از معدود کشورها در جهان باشد که دارای بیشترین همسایه خشکی و دریایی است، بنابراین با توجه به این شرایط چنانچه پیمانهای منطقهای ایجاد شود در شرایط تحریم و عادی بر انجام مبادلات تجاری بسیار موثر واقع خواهد شد.
وی در ادامه اضافه کرد: پیش از پیروزی انقلاب تنها به اکو ملحق شده بودیم، پس از آن در دهههای اخیر با اوراسیا کارهای تجاری انجام دادیم، در حالی که به لحاظ وجود روابط فرهنگی، قومی، تاریخی با تمام کشورهای همسایه به عنوان مثال خراسان و گلستان با ترکمنستان و افغانستان، استان سیستان و بلوچستان با پاکستان، استانهای جنوبی با کشورهای عربی، استان های شمالی با آذربایجان دارای مزایای بینظیری برای روابط تجاری هستند. استفاده از این امکان تنها دارای یک شرط است و آن هم با توجه به وضعیت موجود مسئلهای جز تحقق و شکلگیری پیمانهای پولی دویا چندجانبه نیست.
این کارشناس امور اقتصادی در این رابطه یادآور شد: پیمانهای پولی کشور را از نیاز به کشورهای دور دست بینصیب میکند، البته نه به این معنا که مانعی برای رابطه با این کشورها درست کنیم، بلکه عقل حکم میکند از مزیتهای نسبی همسایهای در قالب این پیمانها بهره ببریم.
حقشناس درباره مشکلی که بر سر راه این مسئله وجود دارد، ابراز کرد: نگاه تجارت در ایران از ابتدا به دور دست بود. عمده تجارت حتی غلات از این کشورها وارد میشد. البته در این چند سال اخیر کشورهای آسیای جنوب شرقی مورد توجه قرار گرفت و در یک یا دو سال اخیر هم به خصوص به دلیل تحمیل تحریمها کشورهای همسایه بیشتر در اولویت واقع شدند، اما در دو دهه گذشته پنج کشوری که با آنها بیشترین مبادلات تجاری به لحاظ صادرات و واردات صورت میگرفت، دوردست بود و مدتی است که کشورهای همسایه مانند افغانستان، عراق، ترکیه رتبههای خوبی در این زمینه پیدا کردهاند.
وی درباره تاثیر ضعف موجود اظهار داشت: مزیتهای کشور در اثر عدم جبران این ضعف از دست خواهد رفت. به عنوان مثال زمانی که گردشگر ضرورتا به اروپاییها گفته نشود، اقوامی که در دو طرف مرزها قرار دارند به خوبی میتوانند این نقش را ایفا کنند. اکنون قوم ترکمن در گلستان و ترکمنستان ساکن هستند و چنانچه یک زمینه تردد برقرار شود، حداقل استفاده از گردشگر و حداکثر واردات و صادرات براساس نیاز صورت خواهد گرفت.
این کارشناس اقتصادی درباره اثر این روش بر کاهش تاثیر تحریمها ومعیشت مردم تصریح کرد: اساس ارتقا معیشت، کسب درآمد سرانه است. درآمد سرانه هم در تجارت شکل میگیرد و تولید را تجارت تقویبت میکند. چنانچه تولید انجام شود، اما فاقد مشتری باشد به رکود منجر خواهد شد، ولی در حالی که تقاضا برای کالا وجود داشته باشد حتما منجر به افزایش رفاه خواهد شد، بنابراین به طور قطع با پیمانهای پولی بخش مهمی از مشکلات واردات و صادرات برطرف خواهد شد، به شرط آنکه جدی مورد توجه قرار گیرد.