به گزارش اقتصاد گستر شمال،حسن خسروی: قطعا ادغام وزارت مسکن و شهرسازی با وزارت راه و ترابری به دلایل متعدد فنی ؛ فرهنگی و ساختاری کار اشتباهی بود. اما چه باید کرد ؛ یکی جمع می‌کند و یکی پهن می‌کند و این چرخه همواره برای عده ای آب و نان فراهم می‌کند و سرگرم می‌شوند؟! شما ممکن است که با شنیدن عنوان وزارت راه و شهرسازی؛ بیشتر یاد جاده و ساختمان و آسفالت و… بیفتید.اما حقیقت آن است که به جهت گستره وسیع حوزه کاری این وزارتخانه شامل: حمل و نقل جاده ای، هوایی، ریلی، دریایی و… تقریبا می‌توان گفت تمام امورات و جوانب و مناطق کشور به نوعی درگیر با وظایف این وزارتخانه است و شاید به تعبیری این وزارتخانه بیشتر سیاسی است تا ساختمانی و حمل و نقلی؟! چرا که فرضا با سقوط یک هواپیما یا تصادف زنجیره ای جاده ای یا از ریل خارج شدن یک قطار یا غرق شدن کشتی و سیل و زلزله و… چنان باعث بهم ریختگی این وزارتخانه و کل کشور می شود که همه مردم به نوعی هفته ها و ماه ها با عوارض و عواقب آن دست و پنجه نرم می‌کنند.غرض از ذکر این مقدمه آن است که کسی باید وزیر راه و شهرسازی باشد که نگاهی جامع الاطراف و سیستمی داشته و خود متخصص و کاربلد حوزه حمل و نقل و ساختمان و مورد قبول اهل فن باشد.
اما یک سوال اساسی اینجا مطرح است که چرا برای انتخاب یک وزیر یا مدیر باید با چراغ در شهر بگردیم؟!؟ چرا ما در چهار دهه گذشته اقدام شایسته و بایسته برای موضوع بسیار مهم جانشین پروری و تربیت مدیر نداشته ایم؟ چرا ما بر اساس یک نظام کارآمد آموزش و پرورش مدیران تا چند رده مدیر پرورش نداده ایم؟ چرا اجازه دادیم که عده ای نزدیک به ۲۰۰ نفر همواره وزیر و نماینده و مدیرعامل و… باشند و هیچ گاه هم خسته نشده و از زیر بار تکلیف شانه خالی نکرده و از گردونه مدیریت کشور خارج نمی‌شوند؟!چرا جامعه را دو قطبی کردیم به اسم خودی و غیر خودی ؛ چپ و راست ؛ اصولگرا و اصلاح طلب که شاهد چنین وضعیتی باشیم؟
قطعا برای انتخاب وزیر راه و شهرسازی ابتدا باید به جستجو و کاوش در میان متخصصان و کارشناسان خود وزارتخانه گشت و اگر کسی پیدا نشد بهترینها را در بیرون جستجو و معرفی نماییم که فارغ از هر گونه گرایش سیاسی و فکری؛ مشکل گشای وزارتخانه و توسعه دهنده جایگاه آن باشد.معرفی آقای مهندس رستم قاسمی به دلیل کسالت و شاید عدم علاقه و انگیزه لازم و کافی در ایشان برای وزارت راه و شهرسازی اشتباه بود و اینک اگر می‌خواهیم این وزارتخانه را به مدار و مسیر رشد و توسعه و کارآمدی برگردانیم حتما می‌بایست به نکات مذکور توجه کرده و بیش از این ستون‌های لرزان این وزارتخانه را دچار آسیب و تکانش نکنیم. تاکید می کنم وزیر راه و شهرسازی علاوه بر تخصص حمل و نقل و ساختمان و… حتما می‌بایست فردی سیستمی و با تفکرات بین المللی و جهانی باشد تا این وزارتخانه بسیار مهم را در مسیر درست و عقلایی رشد و توسعه خود قرار دهد. سخن در این باب فراوان است و خرما بر نخیل. تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.
*مدرس دانشگاه و تحلیلگر مسائل مدیریت دولتی ایران