به گزارش اقتصاد گستر شمال،به گزارش ایرنا، آتشسوزی جنگلهای الیت چالوس و دومینوی اتشسوزیهای بعدی اگرچه آسیب جدی به بخشی از این زیستبوم ارزشمند وارد کرد و چند هفته تمام نگاهها را به سمت خود کشاند، اما به زعم برخی این اتفاق تلخ مصداق عدو شود سبب خیر هم بود. این که فضای رسانهای کشور پر شد از نکاتی درباره اهمیت جنگلهای شمال و معرفی آن. ویدئوهای پرتعدادی از تلاش نیروهای امدادی، اظهارنظرهای کارشناسی و جنگلهای مازندران با زمینه آهنگهای غمانگیز دست به دست شد تا اهمیت این عرصههای ارزشمند برای ایران را یادآوری کند.
با این حال برخی شواهد و پیشینهها نشان میدهند تصور اینکه آتشسوزی الیت درس عبرت شود، خیالی باطل است. همان زمان هم بسیاری از کارشناسان اعلام کردند که این موج هیرکانیدوستی در فضای مجازی فروکش میکند و دوباره عرصههای طبیعی مازندران به جولانگاه بساط کمپهای طبیعتگردی، آفرودرها و اتراقهای همراه با آتشافروزی تبدیل میشود و این نگرانی بیجهت نبود. درحالیکه هنوز آتش الیت مهار نشده بود و شبکههای اجتماعی پر بود از ابعاد مختلف و هیاهوی این اتفاق تلخ؛ آتشسوزیهای سریالی به دلیل عامل انسانی در سایر نقاط استان یکی پس از دیگری رخ میداد.
پایشهای منطقهای دوستداران طبیعت، همیاران و یگان منابع طبیعی از این حکایت داشت که حتی همزمان با آتشسوزی الیت باز هم عدهای در سایر نقاط جنگلی، بیتوجه به هشدارها آتش را نیمهخاموش رها کردند و رفتند. وضعیتی که به زعمِ کارشناسان ناشی از نبود قوانین الزامآور و فرهنگسازی گسترده است.
نبود فرهنگسازی و نظارت؛ تهدید جنگلهای شمال
در همین ارتباط یک دانشآموخته مقطع دکتری گردشگری ریشه این وضعیت را ناشی از نبود آموزش، فرهنگسازی و ساماندهی در حوزه طبیعتگردی، دانست و گفت: فقدان نظارت مؤثر و ورود افراد و تورهای غیرمجاز به جنگلها باعث شده بخش قابل توجهی از عرصههای طبیعی شمال کشور با تخریب و آسیبهای جدی مواجه شود.
سینا طالبزاده، در گفتوگو با خبرنگار ایرنا اظهار کرد: گردشگری مسوولانه قلب تپنده صنعت گردشگری است و همه برنامهها، سیاستها و فعالیتها باید بر پایه این مفهوم شکل گیرد.
او افزود: نظام آموزشی جامع و ضعف رسانهها در ارائه مفاهیم تخصصی موجب شده گردشگری در کشور به صورت تکبعدی دیده و بیشتر به ابزاری برای کسب درآمد برخی افراد تبدیل شود.
تخریب هویت بومی در سایه اثرگذاری معکوس گردشگری
طالبزاده با اشاره به تأثیرات منفی گردشگری بدون برنامه گفت: نبود طراحی سفر و آموزش موجب شده گردشگر به جای پذیرش اثر مثبت از مقصد، اثرگذاری منفی بر روستاها و مناطق طبیعی داشته باشد و بسیاری از روستاها در حال از دست دادن هویت بومی خود باشند. او افزود در چنین شرایطی پدیده گردشگرنما رواج پیدا کرده و رفتارهای غیرفرهنگی و سودجویانه افزایش یافته است.