به گزارش اقتصاد گستر شمال،شهرستان بابل با گستره افزون بر ۲۶ هزار هکتار مرتعی که برای چرای دام در مناطق ییلاقی دارد از جمله شهرستان های پیش رو در مازندران محسوب می شود که افزون بر ۱۵۰ هزاز راس دام سبک و سنگین در این مراتع در فصل بهار و تابستان چرا می کنند.
اما شدت خشکسالی در سال جاری به حدی بود که منابع طبیعی شهرستان بابل با صدور اطلاعیه ای از همه دامداران خواست در ضرب الاجل تعیین شده با توجه به وضعیت بحرانی علوفه ها، این مناطق را ترک و به منطقه پایین دست کوچ کنند.
خشکسالی سال جاری چالش های را برای محیط زیست این استان ایجاد کرد که کاهش ذخایر ارزشمند علوفه ای در مناطق ییلاقی یکی از این آسیب ها محسوب می شود. مازندران که همواره از آن به‌عنوان یکی از مناطق پرآب فلات ایران یاد می‌شود، چندین سال با تنش‌های آبی مواجه شده است.
این استان پس از سال ها تر سالی، بار دیگر در شرایط خشکسالی شدید قرار گرفته، به‌طوری که به‌گفته مسئولان و کارشناسان، سال آبی پشت‌سرگذاشته شده یکی از خشک‌ترین سالهای آبی مازندران در ۱۰ سال اخیر بوده است و مهم‌ترین دلیل بروز این وضعیت نیز کاهش بارندگی‌ها و پیرو آن کم‌شدن حجم آب رودهای این استان است و به این موضوع باید افزایش دمای هوا در زمستان و بهار و ذوب‌شدن زودهنگام برف ارتفاعات به‌عنوان یکی از منابع تامین آب استان را نیز اضافه کرد، هرچند که نشانه‌های خشکسالی و تنش آبی در سراسر مازندران دیده می‌شود، اما مناطق شرقی این استان بیشتر از سایر نقاط در معرض تنش آبی قرار دارند.
کارشناسان خشکسالی را بارش کمتر از حد معمول که منجر به تغییر الگوی آب وهوایی می شود، تعریف کرده اند و در همین راستا نیز خشکسالی از نظر هواشناسی به حالتی از خشکی ناشی از کمبود بارندگی اطلاق می‌شود.
خشکسالی به طور معمول براساس درجه خشکی در مقایسه با مقادیر نرمال یا میانگین و طول دوره خشکی تعریف می شود. تعاریف خشکسالی هواشناسی باید به صورت موردی برای هر منطقه خاص درنظر گرفته شود چرا که شرایط جوی که موجب کمبود بارش می شود، از منطقه ای به منطقه دیگر تغییر می کند.