مصایب تکمیل کنار گذر جنوبی بابل به یک سریال غم انگیز دنباله داری تبدیل شد که در هر دولتی این طرح به عنوان اولویتی ضروری تبدیل شد.
کمربندی جنوبی بابل طرحی که در سال ۱۳۸۴ به مساحت ۱۶.۵ کیلومتر مربع آغاز شده بود، پس از سالیان سال سردرگمی مردم استان و ماندن مسافران در ترافیک سنگین شهرستان بابل، در نهایت در فروردین ۹۶ به بهره برداری رسید تا بارترافیک را کاهش دهد و مردمی که قصد دارند از بابل به قائمشهر و ساری و دیگر مناطق کشور بروند دیگر با این حجم از ترافیک شهر بابل مواجه نشوند و از راه جایگزین کمربندی که به طور تقریبی در شهر وجود داردِ، عبور کنند.
هزینه ساخت این کمربندی که تا سال ۱۳۹۶یک هزار و ۱۲۰ میلیارد ریال بود تکمیل آن در این سالها از مهم ترین دغدغههای مردم منطقه به حساب میآمد. برای این کمربندی ۶ زیرگذر و سه رو گذر به طول ۱۰۰ متر ساخته شده است.
اگرچه تا قبل از بهرهبرداری کمربندی جنوبی بابل، وضعیت ترافیکی این شهر بسیار نامناسب بود و تردد خودروهای سنگین و سواریهایی که قصد عبور از بابل به سمت شرق یا غرب مازندران را داشتند، ترافیک سنگینی را به این شهر تحمیل میکرد، اما با بهرهبرداری از کمربندی جنوبی بابل که بیش از ۱۳ سال ساخت آن طول کشید، از بار ترافیکی بابل کاسته شده است؛ با این همه، این کمربندی که اکنون محل تردد خودروهای سنگین و سبک است، هنوز مشکلات متعددی دارد که رفع نشده است. در واقع بهرهبرداری زودهنگام و از سر ناچاری کمربندی سبب شده که ضعفهای آن برطرف نشود.
طوری که رانندگان عبوری گلایههای زیادی از ضعفهای زیرساختی کمربندی ۱۶.۵ کیلومتری دارند و خواستار تعبیه سیستم روشنایی، علائم راهنمایی و رانندگی، خطکشی مناسب، دوربرگردانهای استاندارد در مسیر، مناسب بودن راه دسترسی برای زمینهای کشاورزی و مسیرهای محلی و ایجاد تقاطعهای غیر همسطح هستند.
در سفرهای شهرستانی مدیران ارشد به شهرستان بابل بازدید از کمربندی جنوبی بابل از جمله برنامه های ثابت است که این زویه در همه دولت ها انجام می شود.
شرکت زیرساخت که متولی ساخت این کمربندی جنوبی بود بعد از افتتاح این طرح مواصلاتی مهم در شمال کشور کار را برای خود تمام شده تلقی می کند و از سوی دیگر راهداری با توجه به نقص های موجود این طرح را تحویل نمی گیرد و این بلاتکلیفی سبب شد کنارگذر جنوبی بابل سالاه در بلاتکلیفی رها شده باشد.
پیمانکار وقت تحت تعقیب قرار گیرد
در این ارتباط رئیس مجمع نمایندگان مازندران اظهار کرد: با توجه به زیرسازی های نامطلوب و آسفالت های بی کیفیتی که در کمربندی جنوبی بابل به کار رفته مطالبه ما از دادستان بابل ان است که پیمانکار وقت این طرح تحت تعقیب قرار گیرد.
احمد فاطمی گفت: تحت هیچ شرایطی کنارگذر جنوبی بابل نمی بایست این گونه به صورت ناقص افتتاح شود و بعد از آن تکمیل بخش های مهم این کنارگذر سالها رها شده باقی بماند که تا کنون خسارت های زیادی به همراه داشت.
نماینده مردم بابل در مجلس شورای اسلامی با اشاره به این مطلب که با تلاش های زیاد صورت گرفته راهداری این طرح را پذیزفته است، اظهار کرد: چون کمربندی جنوبی بابل در سال ۱۳۹۶ با اشتباه افتتاح شد شرکت زیرساخت می گوید این طرح تحویل داده شد و از مسوولیت این شرکت خارج شد.
فاطمی ادامه داد: بعد از پیگیری های مستمر در نهایت پل نیمه کاره در این کنار گذرکه در شبکه های اجتماعی بازتاب های زیادی از سوی کاربران به همراه داشت با نظر کارشناسی فرایند تکمیل آن آغاز شد.
رئیس مجمع نمایندگان مازندران با بیان این مطلب که کنار گذر جنوبی بابل از جمله راه های مواصلاتی مهم در مازندران است که شرق و غرب استان را به هم منصل می کند، ادامه داد: با توجه به حجم تردد بالا در این جاده رعایت استاندارهای لازم از جمله ضرورت های مهم محسوب می شود.
فاطمی ادامه داد: همه تلاش ها بر آن است تا با جذب اعتبارات ملی طرح های نیمه کاره در کنارگذر جنوبی در مسیر تکمیل و افتتاح قرار گیرد.
مازندران در تعطیلات، شبیه استانی است که جادههایش را بیشتر از همیشه امتحان میکند؛ صف خودروها از تونل و گردنه بالا میرود، شهرهای کوچک زیر بار ترافیک میروند و مسیرهایی که در روزهای عادی پاسخگوی رفتوآمد هستند، در چند روز چند برابر ظرفیت خود را تجربه میکنند. در چنین استانی، جاده فقط آسفالت و خطکشی نیست؛ بخشی از اقتصاد است. دولت چهاردهم در ۲ سال اخیر هزینه قابل توجهی را به همین زیرساخت اختصاص داده است؛ از جهش اعتبار محور هراز تا پروژههای روستایی، ایمنسازی و نگهداری راهها که هماکنون در حال انجام است. نزدیکترین نمونه تامین اعتبار ۱۲۰ میلیاردی برای راه دسترسی روستای سپارده اشکور به پیار قزوین که دو استان را به هم متصل می کند. اما سؤال مهمتر از فهرست پروژهها این است: این پول قرار است کدام گره قدیمی جادههای مازندران را باز کند؟
مازندران سالهاست با یک تناقض زندگی میکند؛ استانی که بخش مهمی از اقتصادش به حضور مسافر وابسته است، اما شبکه جادهای آن در بسیاری از روزهای سال زیر فشار همین مسافر قرار میگیرد.
در روزهای عادی، یک محور ممکن است بدون مشکل جدی ترافیک را عبور دهد. اما تعطیلات که میرسد، همان جاده تبدیل به گلوگاه میشود. این مسئله فقط زمان سفر را طولانی نمیکند؛ روی مصرف سوخت، استهلاک خودرو، فعالیت واحدهای گردشگری، فروشگاهها، رستورانها و حتی دسترسی مردم محلی به خدمات اثر میگذارد.
برای همین است که وقتی درباره جادههای مازندران حرف میزنیم، بحث فقط چند کیلومتر راه ساخته شد نیست. بحث بر سر ظرفیت اقتصادی استانی است که میلیونها سفر را در طول سال جذب میکند.