سرویس سردبیری اقتصاد شمال، نباید اینگونه فکر کرد که تجاوز به نوجوانان پسر فقط در یک شهر در حاشیه به نام شوشتر رخ میدهد. آمارهایی که وجود دارد نشان میدهد تجاوز به پسران در لایههای پنهان جامعه ما وجود دارد، اما قربانیان پسر از ترس انگی که به آنها زده میشود آنها را اعلام نمیکنند. این انگ به آنها اجازه زندگی نمیدهد. این موضوع میتواند بهانه مجددی باشد که ما بفهمیم آسیبهای اجتماعی در ایران ما روز به روز در حال افزایش است، اما این موضوع متاسفانه دغدغه سیاستگذاران ما نیست.
شکارچیان پسران شوشتری دستگیر شدند. پس از انتشار تصاویر کودک آزاری احمد تن تن و دو نفر از دوستانش به جرم تجاوز به دو نوجوان شوشتری این سه مجرم سابقه دار دستگیر شدند. گفته میشد این سه نفر برای فشار به خانواده قربانیان و جلوگیری از پیگیری قانونی از صحنه عمل خود فیلم برداری میکردند. با این حال آنها بعد از آنکه این سه تصاویر کودک آزاری و تجاوز را در شبکههای مجازی منتشر کردند مورد توجه قرار گرفتند. در چند روز گذشته شبکههای شاهد واکنشهایی زیادی به این موضوع بود. از طرفی برخی متجاوزین را مظنون به داشتن اختلالهای روحی و روانی میدانستند. برخی نیز همچون گذشته از دیگر قربانیان تجاوز میخواستند سکوت را بشکنند. سکوت بیشتر قربانیان معمولا از ترس آبروی آنهاست. مثل موارد مشابه دیگر، صدمات روحی قربانیان یکی از واکنش هاست. دولت برای درمان صدمات روحی قربانیان چه میتواند انجام دهد؟ این موضوعات را با مهدی ملک محمد، کارشناس ارشد روانشناسی در میان گذاشتیم.
ملک محمد میگوید: وقتی در حوزه ناهنجاریهای رفتاری درباره بیمار بودن یک فرد صحبت میکنیم کار سخت میشود، چون درست است که بخشی از اختلالات روانی منجر به ناهنجاریهای رفتاری میشوند، اما نمیتوانیم بگوییم هرکسی که از خود ناهنجاری رفتاری نشان میدهد دچار اختلال روانی است. بررسی این موضوع نیازمند یک مصاحبه بالینی با فرد و تشخیص علائم متعددی در اوست. اینکه وجود اختلال روانی در یک فرد ثابت شود به دو عامل بستگی دارد: اولا ناهنجاریهای رفتاری او موجب ضرر و زیان به دیگران شود و دیگران او را به سوی اقدامات روان شناختی هدایت کنند. ثانیا ممکن است برخی ناهنجاریهای رفتاری فرد در سطح گسترده نباشد و ضرر و زیان آن چنانی نداشته باشد که در چنین شرایطی او تنها باعث رنج خود یا نهایتا خانوادهاش میشود. به این ترتیب مثل بسیاری از بیماران روانی به مراکز روانپزشکی و روانشناختی ارجاع داده میشود.
منبع:فرارو