کپور معمولی (Cyprinus carpio)به عنوان مهم‌ترین گونه از خانواده کپورماهیان به صورت بومی در حوضه جنوبی دریای خزر پراکنش داشته که طی دهه گذشته افت قابل توجهی را از نظر میزان صید نشان داده است. کاهش اندازه جمعیت می‌تواند به افت تنوع ژنتیکی، از دست رفتن ساختارهای جمعیتی و در نهایت انقراض گونه منجر شود؛ بنابراین شناخت ساختارهای جمعیتی و حفظ تنوع ژنتیکی می‌تواند کلیدی‌ترین مسأله در حفظ گونه‌های بومی کشور باشد.
امید جعفری در جلسه دفاعیه پروژه خود با عنوان ثبت خط شناسه ژنتیکی کپور بومی Cyprinus carpio Linnaeus اظهار کرد که در قالب پروژه جایگزین خدمت وظیفه وی ارائه شده است.
وی خاطرنشان کرد: روش‌های نوین زیست فناوری با تکیه بر پیشرفت‌های حاصل شده در صنعت توالی‌یابی می‌توانند درک عمیق‌تری از ساختار ذخایر را در اختیار پژوهشگران قرار دهند. ماهیان کپور معمولی در حوضه جنوبی دریای خزر بر اساس مناطق جغرافیایی از یکدیگر قابل تمایز بوده، ولی میزان تمایز بسیار پایین بوده و بنابراین این گونه نیازمند حفاظت است.
بر اساس اعلام روابط عمومی پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی، این دانش‌آموخته دانشکده شیلات و محیط زیست دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان که در تحقیقات پیشین خود مهم‌ترین جایگاه‌های ژنومی تمایز دهنده کپور بومی خزری از کپور معمولی پرورشی (نژاد اروپایی) را بر روی کروموزوم‌های ۵، ۹، ۲۳ و ۴۸ شناسایی کرده، تصریح کرد: بر اساس نتایج بدست آمده در این تحقیقات امکان طراحی کیت مخصوص تشخیصی کپور معمولی خزری از نژادهای پرورشی وجود دارد که از نظر اقتصادی نیز دارای اهمیت ویژه است.