بهاره نوری: سالانه بیش از ۴ میلیون پرنده مهاجر به مرزهای سرزمینی ایران وارد می‌شوند و تعدادی از آنان هرگز زنده بازنمی‌گردند پرندگانی که ایران برایشان پایان زندگی است .یکی از نقاط پرخطر برای پرندگان مهاجر که چند سالی است آوازه زیادی پیداکرده است فریدونکنار یک یاز شهرهای ساحلی مازندران است که از آن به‌عنوان قتلگاه پرندگان مهاجر یاد می‌کنند.
تالاب بین‌المللی فریدونکنار در جنوب شرقی این شهر واقع‌شده است و همه‌ساله میزبان انواع نادری از پرندگان است؛ درنای سیبری ، غاز پیشانی‌سفید کوچک، قوی فریادکش ، قوی گنگ و انواع دیگر آن از پرندگان در معرض انقراضی هستند که سالانه راهی این تالاب می‌شوند؛ سرنوشت شوم این پرندگان این است که توسط دامگاه داران و یا مالکان زمین شکار و یا زنده گیری شوند و در بازار سیاه پرندگان باقیمت‌هایی گزاف به فروش برسند.
به گفته شاهدان محلی همه‌ساله شاید حدود یک‌میلیون قطعه پرنده به فریدونکنار بیایند و اگر خوش‌شانس باشند دوباره به مبدأ اصلی خود بازمی‌گردند .سیاهچاله‌ای که اداره حفاظت محیط‌زیست مازندران هنوز در گیرودار کاهش آمار کشتار پرندگان آن مستاصل مانده است.
باید به این نکته اشاره کرد که ؛ زمین‌هایی که به‌عنوان تالاب بین‌المللی فریدونکنار ،سرخ‌رود و ازباران ثبت‌شده‌اند مالکان خصوصی دارد و دامگاه داران همان افرادی که آماده‌سازی ، صید و شکار عرصه میزبانی برای پرندگان مهاجر را بر عهده‌دارند کلیه هزینه هارا خود تقبل می‌کنند و نگهبانی و برقراری امنیت تالاب را بر عهده‌دارند کاری که انجام آن توسط نیروهای حفاظت محیط‌زیست و یا مأموران دیگر بسیار مشکل به نظر می‌رسد.
مردم محلی تالاب را حفاظت می‌کنند و آینده این تالاب و مهاجرت پرندگان و صید آنان با معیشتشان گره‌خورده است.
برخی مسئولان محلی معتقدند به دلیل ارتباط مستقیم این تالاب‌ها و مهاجرت پرندگان با معیشت مردم نمی‌توان مانع از صید پرندگان شد و تنها می‌توان میزان صید را کنترل کرد .آنان همچنین بر این عقیده‌اند که جمع‌آوری بازارهای محلی فروش پرندگان غیرممکن است و با مخالفت اهالی مواجه خواهد شد و تنها سعی دارند با قانونمند کردن فروش آن از بروز بی‌قانونی جلوگیری کنند و این بازارها را تحت نظارت داشته باشند ؛ زیرا تا زمانی که صید برقرار است این بازارها هم برای فروش فعال هستند . روال چندین ساله‌ای که هنوز بدون تغییر باقی‌مانده است .
سیاهچاله ،قتلگاه و یا قبرستان پرندگان؛ نامش را هر چه که بنامیم سرنوشت محتوم پرندگان مهاجر را تغییر نخواهد داد شاید باید آرزو کرد که تعداد بیشتری از آنان شانس زنده ماندن نصیبشان شود.