کورش شرفشاهی: اگر از نادیده گرفتن ظرفیت گردشگری صرف نظر کنیم و باور داشته باشیم که از شرایط چهار فصل آب و هوایی استفاده نشده، بی توجهی به بخشهای دیگر نیز به خوبی دیده میشود.
یکی از این ظرفیتها، ترانزیت است.ایران برای کشورهای همسایه شمالی خود، پلی برای رسیدن آبهای آزاد است و کشورهای شرقی و غربی ایران نیز برای رسیدن به طرف دیگر، باید از ایران عبور کنند. بنابر این مشاهده میشود که ایران به راستی پلی اقتصادی برای جهان است و هر کشوری که قصد عبور از ایران را داشته باشد، باید هزینهای تحت عنوان ترانزیت به کشورمان بپردازد.
اما سوال اینجاست که چه مقدار از این ظرفیت استفاده کرده ایم؟ برای عبور از ایران ، سه مسیر هوایی، زمینی و ریلی تعریف شده که مطمئنترین مسیر، مسیر ریلی است. جادههای کشورمان به اندازهای نیست که توان عبور حجم بالای کالاهای ترانزیتی را داشته باشد از سوی دیگر حوادث بالای جادهای بیانگر آن است که اطمینان از مسیر جادهای بالا نیست. مسیر هوایی نیز با مشکلاتی از قبیل تحریمها رو به رو شده که شرکتهای هوایی را ناچار کرده مسیر خودشان را ساعتها دور کنند تا از آسمان ایران پرواز نداشته باشند. بنابر این مسیر ریلی بهترین مسیراست.
البته در سالهای اخیر اقدامات خوبی برای توسعه حمل و نقل ریلی صورت گرفته اما به نظر میرسد کافی نیست و باید مسیر ریلی کشور را توسعه دهیم اما سرعت بسیار مهم است و هر چقدر در این زمینه تاخیر کنیم، در یاری اقتصاد کشور کم کاری کرده ایم.