بمبها بیشتر از آنچه میدانید زندگی شما را تعریف میکنند. همچنین قدیمیتر از آن چیزی هستند که فکر میکنید. درواقع، بمبها از زمانی وجود دارند که مردم فهمیدند میتوانند از باروت برای انفجار استفاده کنند. البته بمبهای امروزی بسیار بزرگتر و قویتر از بمبهایی هستند که اجدادمان استفاده میکردند. در واقع آنها هزاران برابر قدرتمندترند. آنقدر قدرتمند که اگر همه سلاحهای هستهای جهان همین الان پرتاب شوند، کل زمین را شعلههای آتش فرامیگیرد. یعنی هیچ جایی برای پنهان شدن وجود نخواهد داشت. در اینجا با حقایق جالبی درباره بمب آشنا میشوید.
اولین آزمایش بمب هستهای در نیومکزیکو، آنقدر نورانی بود که زن کوری به نام جورجیا گرین از برادرش پرسید که این چیست. آنها ۸۰ کیلومتر دورتر از محل انفجار بودند.
پس از جنگهای جهانی، میلیونها بمب و کلاهک هستهای ته اقیانوسها به جا ماندند، چون متخصصان راهی برای یافتن آنها پیدا نکردند.
متخصصان تخریب بمب معمولا در اثر ترکشهای بمب کشته نمیشوند، چون لباسشان تقریبا غیرقابل نفوذ است. اما موج انفجار بمب برای آنها خطرناک است.
باروتروما یا ترومای فشاری، زمانی است که یک بمب باعث تغییرات فشار و در نتیجه انفجار اندامهای داخلی میشود.
یکی از راههای تشخیص جعل آثار هنری، آزمایش وجود ایزوتوپهای مختلفی است که تا قبل از انفجار اولین بمبهای هستهای در اواسط قرن بیستم، در طبیعت وجود نداشتند.
در سال ۱۷۶۹، رعدوبرق به محل انبار کردن باروت در شهر برشا در ایتالیا برخورد کرد و باعث انفجاری شد که ۳۰۰۰ نفر را کشت.
در دهه ۱۹۷۰، مهندسان به استفاده از انفجارهای هستهای در پروژههای ساخت و ساز فکر میکردند.
در سال ۱۹۵۸، وقتی مهندسان هنگام حال ساخت و ساز در نزدیکی نیروی هوایی سلطنتی، مجبور شدند ماکت بزرگترین بمب استفاده شده در جنگ جهانی دوم را حرکت دهند. آنها فهمیدند که این اصلا ماکت نیست!
دوگ وود آماده عکاسی از آزمایش بمب اتمی بود. او عینک ایمنی خود را زود برداشت و مجبور شد چشمانش را با دست بگیرد. او گفت خونی که داخل دستش جریان دارد را میببیند. اما بعد از اینکه دستش را از جلوی چشمش برداشت، چیز عجیبتری دید: میتوانست اسکلت فردی که مقابلش بود را ببیند.
ایالات متحده و روسیه ۹۳% از سلاحهای هستهای جهان را در اختیار دارند.
در سال ۱۹۶۸، یک بمب افکن آمریکایی در گرینلند سقوط کرد. دولت آمریکا ادعا کرد هر چهار بمب هستهای که بمبافکن حمل میکرده را پیدا کرده اند. در سال ۲۰۰۸ مشخص شد که یکی از بمبها هنوز در یخها مانده است.
در سال ۱۹۴۷، ارتش بریتانیا از ۷۰۰۰ تن موادمنفجره باقیمانده از جنگ جهانی دوم برای انفجار هلیگولند (یک جزیره آلمانی کوچک در دریای شمال) استفاده کرد. این انفجار هنوز به عنوان یکی از بزرگترین انفجارهای غیرهستهای ثبت شده است.
در ۶۰ سال اخیر، بیش از ۲۰۰۰ انفجار هستهای آزمایشی انجام شده است. اما فقط یکی از آنها از یک کشور ناشناس بوده است. این انفجار ناشناخته که حادثه وِلا نامیده میشود، در سال ۱۹۷۹ اتفاق افتاده و طی آن یک بمب هستهای سه کیلوتُنی در اقیانوس هند منفجر شده است.
آمریکا و روسیه روی هم ۲۵۸۱ کلاهک هستهای دارند.
در سال ۱۹۶۱، یک بمبافکن هستهای در کارولینای شمالی سقوط کرد. چتر نجات یکی از دو بمب باز شد و ۵ تا از ۶ دستگاه ایمنی آن فعال شدند. اما چتر بمب دوم باز نشد. سقوط کرد و در زمین فرو رفت. خوشبختانه آن هم منفجر نشد، اما هنوز همان جاست.
بزرگترین بمبی که تاکنون منفجر شده، بمب تزار بوده که توسط شوروی مورد آزمایش قرار گرفت و عملکرد آن حدود ۵۰ مگاتن بود، یعنی۱۵۷۰ برابر مجموع قدرت دو بمب هستهای که در هیروشیما و ناگازاکی انداخته شد.
زمانی نیروی هوایی آمریکا به دنبال ایجاد «بمب همجنسگرا» بود. این بمبها با ایجاد فرومونهای خاصی سربازان دشمن را به یکدیگر جذب میکردند.
یکی از بمبافکنهای مدرن آمریکایی میتواند ۱۶ سلاح هستهای را حمل کند. هر یک از این بمبها ۷۵ برابر قدرتمندتر از بمب هیروشیما هستند.
در ۱۶ سپتامبر ۱۹۲۰، بمبی پشت یک درشکه در والاستریت منفجر شد. این مرگبارترین فاجعه نیویورک سیتی تا حادثه ۱۱ سپتامبر بود.
تیم خنثیسازی بمب در بریستول، انگلستان، جعبهای را باز کردند که طبق گزارش مشکوک بود. جعبه حاوی اطلاعات آموزشی درباره این بود که اگر با یک جعبه مشکوک برخورید باید چه کار کنید.
سگ تنبل (lazy dog)، بمبهای غیرهدایت شونده، کوچک، و غیرانفجاری هستند که از هواپیما روی میدانهای جنگی دشمن ریخته میشوند. درواقع آنها گلولههایی هستند که از بالا پرتاب میشوند.
طبق برآوردها، حدود ۳۰۰ سال طول میکشد تا ویتنام زمینهایش را از بمب و مین پاکسازی کند. همچنین ۱۰ میلیارد دلار هزینه خواهد داشت.
در سال ۱۹۱۶، در نبرد سُم در جنگ جهانی اول، ۲۷ تُن موادمنفجره منفجر شد. این انفجار آنقدر بزرگ بود که صدای آن از تمام لندن شنیده میشد.
در جنگ جهانی دوم، آمریکا چیزی به نام بمب خفاش ساخت. این بمبها بالای شهرها باز میشدند و خفاشهایی را آزاد میکردند که حامل بمبهای بسیار کوچکتر بودند. این بمبهای کوچک در واقع آتشافروز بودند و برای آتش زدن شهرها انداخته میشدند.
منبع : برترینها